حکایت عاشقی

گاه احساس می کنم دیگر توان ماندن کنار هم را ندارند ذرات وجودم

گاه باور می کنم یک لحظه دیگر می گسلند پیوند خود را از هم ذرات تنم

می خواهم باورت کنم اما مرا توان باور کردنت نیست

می خواهم رها شوم در خیالت در نگاهت

گویی جسارت رها شدن هم در من نیست

هستی و نداشتنت می گدازد تنم را

نبودی و بودنت می آزرد دلم را

می خواهم بگویم جان من برو

اما در دل التماست می کنم که بمان

حکایت غریبی است حکایت عاشقی

در زمانه ای که زمان نیست

در مکانی که مکان نیست